Dün itibarıyla gözlerimiz dolarak bir belgesel izledik. Amerikan eğitim sistemi, karmaşası açmazında yoksulluk, suç vb. filmlerden de tanıdığımız motifler söz konusu idi. Okuma yazma oranları, okula devam etme oranları, test sonuçlarında eyalet bazındaki başarıları ve mezun edemedikleri, kaybettikleri müthiş öğrenci kalabalığını sorgulayan bir belgesel.

Sisteme karşı koyamasa da alternatif üretebilen ve devlet desteği ile çocuklara iyi eğitim imkanı sunan ancak, bunu kapasitesini belirledikten sonra gelen başvuruları çekiliş/lotari  usulüyle belirleyen ve dolayısıyla “justice for all” noktasında sorun yaşayan bu sistem; çok uzun yıllardır sınav sistemi, öğrenci yönlendirmesi (detaya girmek istememekle beraber -meslek sahibi olacaklar, kariyer sahibi olacaklar, vasıfsızlar, özel yetenekliler olarak ayıran ve yönlendiren) gibi metodlarla içinden çıkamadığı eğitim sistemini tüm ayaklarıyla masaya yatırıyor.

Eğitim sistemi içindeki, bakanlıktan tutun en küçük birime kadar para ve bürokrasi işleri, okullar, öğretmenler, veliler ve öğrenciler.
Konu benim açımdan çocuklar ekseninde önem kazanıyor. Uzun zamandır sınavlara girip çıkan ve henüz sekizinci sınıfta olan yeğenimi, üniversite sınavına hazırlanan kuzenimi ve onlar nezdinde, eğitimi sınavlara indirgenen tüm çocukları ve ailelerini düşündüm.

Etrafımdaki aileler içinde gözlemlediğim öncelikli konulardan biri çocukların nasıl bir okula gidecekleri. Yani devlet mi özel mi? Bu soru ana sınıfından itibaren geçerli. Devlet okulu konusunda seçeneği olmayan aileler içinse, bir biçimde isim yapabilmiş devlet okulları başı çekiyor. Kayıt şartları, uzaklıkları ne olursa olsun bahsi geçen tüm okullar, aileler için bir numaralı mesele.

Bir haftanın sonunda okullar açılıyor olacak, yeni bir eğitim yılı, geçen sene yaşanan her seviyede sınav, eğitim sorunları ile temize çekilecek ve bir yıl daha çocuklar, kendi gelecekleri için aileleriyle sıkı bir uğraş içine girecekler.

Filmde en çok vurgulanan nokta; her çocuğun bir hayali olduğu ve ona ulaşmak için ailesi başta olmak üzere, eğitim sistemince desteklenmesi gerektiği idi.

Hayallerinize yaklaşacağınız bir eğitim yılı dileklerimle!